Electromagnetische straling omvat röntgenstraling, gammastraling, ultraviolet licht, zichtbaar licht, infrarood, radiogolven en microgolven. Het soort elektromagnetische straling dat verschillende bronnen uitzenden, verschilt. Infrarood en zichtbaar licht wordt geproduceerd door gloeilampen, terwijl röntgenapparaten röntgenstralen produceren. Zichtbaar licht vormt het grootste deel van de energie van zonlicht. Elektromagnetische straling kan schadelijk zijn, zoals iedereen die ooit een magnetron heeft gebruikt of verbrand is waarschijnlijk weet. Nucleaire materialen zenden ioniserende straling uit, een type hoogenergetische straling die vooral gevaarlijk is voor levende wezens. U moet vermijden om opengescheurde containers voor kernafval te omzeilen of met röntgenapparaten te spelen, omdat we constant worden blootgesteld aan een zeer kleine hoeveelheid ioniserende straling en er zeer weinig schade door ondervinden.
Hoe werkt elektromagnetische straling?
Elektromagnetische golven kunnen worden vergeleken met een reeks strandgolven, omdat ze allebei pieken en dalen hebben, reizen in een relatief regelmatig patroon, en hebben energie nodig om te bewegen.
- Er zijn drie manieren om elektromagnetische straling te karakteriseren: energie, golflengte of frequentie.
- Bij het beschrijven van elektromagnetische golven worden golflengten over het algemeen gemeten in standaardeenheden en uitgedrukt in meters (m).
- De frequentie van deze golven wordt uitgedrukt in Hertz (Hz), megahertz (MHz) en gigahertz (GHz), die u wellicht kent van uw autoradio.
- Het is interessant om op te merken dat de frequentie en golflengte van een elektromagnetische golf omgekeerd evenredig zijn. Dat wil zeggen dat de frequentie van de golf omgekeerd evenredig is met de golflengte en vice versa.
Wat zijn de kenmerken van elektromagnetische straling?
Elektromagnetische straling bestaat uit amplitude, frequenties, golflengtes, perioden en snelheid. Elk van deze wordt hieronder beschreven:
1. Amplitude: De afstand tussen een De piek van de verticale verplaatsing van de golf en het midden ervan staat bekend als de amplitude van de golf. Het beoordeelt de intensiteit van een fluctuatie binnen een bepaalde golf. In de meeste gevallen komt de amplitude overeen met de hoogte of duur van de golf. Meer energie wordt weergegeven door een hogere amplitude, terwijl minder energie wordt weergegeven door een verminderde amplitude. Omdat het de helderheid of sterkte van een golf communiceert in relatie tot andere golven, is de amplitude belangrijk.
2. Golflengte: De duur van de volledige cyclus van een oscillatie is zijn golflengte (I"). Mensen kunnen de radio gebruiken zonder negatieve effecten te ervaren, omdat golven met langere golflengtes, zoals radiogolven, een verminderde energie-inhoud hebben. Het lichaam kan schade ondervinden van golven met meer energie en kortere golflengtes, zoals röntgenstralen. Hier volgen enkele definities van deze frequentierelatie:
c = λv
waar,
c = Snelheid van het licht
I" = golflengte
v = frequentie
3. Frequentie: De hele aantal cycli per seconde, of sec-1 of Hertz, wordt frequentie genoemd. (Hz). Frequentie kan worden uitgedrukt als energie en frequentie is direct gecorreleerd.
E = hv
waar,
E = energie
h = constante van Planck (met een waarde van 6.62607 x 10-34 J)
v = frequentie
4. Periode: De tijd die een golf nodig heeft om één frequentie te reizen, wordt de periode (T) genoemd. De berekening duurt seconden.
5. Snelheid: Hieronder volgt een brede definitie van golfsnelheid:
Snelheid = λv
Waar,
de frequentie is v
Must See: Wat is directe straling?
