Spectrale bestralingssterkte, weergegeven als F, is een veelgebruikte manier om een lichtbron te beschrijven. Deze wordt uitgedrukt als een functie van de golflengte (of energie) van de fotonen. Het geeft de vermogensdichtheid bij een specifieke golflengte weer. De gebruikte eenheden voor spectrale bestralingssterkte zijn Wm⁻² µm⁻¹ . Hierbij komt Wm⁻² overeen met de vermogensdichtheid bij de golflengte λ (µm) en m⁻² met het oppervlak van de lichtbron, terwijl µm⁻¹ de betreffende golflengte aanduidt.
Formule voor spectrale bestralingssterkte
De spectrale irradiantie wordt uitgedrukt als een functie van de golflengte β en kwantificeert het vermogen dat een oppervlak per tijdseenheid ontvangt voor een specifieke golflengte van licht.
Mathematisch gezien wordt het gedefinieerd door de vergelijking: F(λ) =Φ E 1/ Δλ
F(λ) vertegenwoordigt de spectrale bestralingssterkte, waarbij de fotonenflux Φ(m -2 sec -1 ), de energie van een individueel foton E ( eV ) en de golflengte van dat foton λ ( µm ) zijn opgenomen.
De spectrale irradiantie kan ook in termen van golflengte worden beschreven.
F(λ) =Φ q[1.24/λ(µm)] [1/Δλ(µm)]
Hier wordt F(λ) uitgedrukt als Wm -2 µm -1 en q staat voor lading, die gelijk is aan 1.6 ×— 10 -19
In deze vergelijking wordt het aantal fotonen met een specifieke golflengte dat een oppervlak raakt, aangeduid met de fotonenflux.
Deze vergelijking laat zien hoe het vermogen van alle ontvangen fotonen per seconde bij een specifieke golflengte kan worden gemeten . Het houdt in dat de fotonenflux wordt vermenigvuldigd met de energie van elk foton en vervolgens gedeeld door de corresponderende golflengte. Hierdoor wordt de specifieke hoeveelheid vermogen per individuele golflengte berekend.
Zonnestraling op SDO
Het Extreme Ultraviolet Variability Experiment (EVE) heeft als doel de spectrale zonnestraling specifiek in het extreem ultraviolette (EUV) bereik te evalueren. Het omvat golflengten van 1 tot 1050 ×… (0.1 tot 105 nm), samen met de cruciale waterstofemissielijn op 1215 ×….
Bovendien wordt EUV-straling geabsorbeerd door de atmosfeer op hoogtes van meer dan 100 km. De thermosfeer , ionosfeer en de nabije ruimte worden allemaal aanzienlijk beïnvloed door veranderingen in EUV-straling. Het meten van EUV-straling is een eenvoudig proces waarbij de fotostroom wordt geëvalueerd die wordt geproduceerd door een metalen oppervlak dat in de ruimte aan zonlicht wordt blootgesteld.
Zie ook : Wat is bestralingssterkte?
