Het substraat of de achterlaag van het zonnepaneel, meestal samengesteld uit een of meerdere soorten polymeren, vormt de laatste laag van het PV-paneel. Dankzij hun meerlaagse constructie zijn deze materialen uitzonderlijk duurzaam. Met een weerbestendige buitenlaag, een elektrisch isolerende kernlaag en een hechtende binnenlaag zijn ze ontworpen om zelfs de zwaarste omstandigheden te weerstaan.
Zonnepaneelsubstraten spelen een cruciale rol bij het bieden van betrouwbare ondersteuning aan zonnecellen, en zorgen voor een naadloze werking van energiesystemen aan boord van ruimtevaartuigen. Deze structuren hebben doorgaans een ultralicht ontwerp, uitzonderlijke stijfheid en een opmerkelijk oppervlak.
Samenstelling:
PVF (polyvinylfluoride) wordt doorgaans gebruikt als primair materiaal voor de buitenlaag. Om tegemoet te komen aan de toenemende vraag naar kostenbesparing en verbeterde duurzaamheid van de achterlaag, zijn er innovatieve PV-achterlagen ontwikkeld, met name achterlagen van niet-fluorpolymeren. Van de verschillende beschikbare substraatmaterialen zijn enkele van de nieuwere opties gebaseerd op polyamiden (PA) of polyesters. Voorbeelden hiervan zijn PET (polyethyleentereftalaat) en PEN (polyethyleennaftalaat).
Zie ook : Wat is polykristallijn silicium?
Wat is flexibel zonnesubstraat?
Bij zonnepanelen verwijst een flexibel substraat naar een materiaal dat dient als basis voor zonnecellen en andere essentiële componenten. Het gebruikte materiaal is flexibel en kan in verschillende vormen worden gegoten, wat meer ontwerpvrijheid en -mogelijkheden biedt.
Er zijn diverse materialen die gebruikt kunnen worden om flexibele substraten te creëren, zoals polymeren, metalen en keramiek. Polyethyleentereftalaat (PET) , polyimide (PI) en roestvrij staal behoren tot de meest gebruikte flexibele substraatmaterialen in zonnepanelen.
Aanbevolen: Wat is zonne-energie-efficiëntie?
