Unijny System Handlu Emisjami (ETS) jest fundamentalnym elementem strategii Unii Europejskiej w walce ze zmianami klimatu , stanowiąc jej główny środek efektywnej kosztowo redukcji emisji gazów cieplarnianych. Jest to nie tylko pionierski, ale i największy na świecie rynek emisji dwutlenku węgla.

Jak działa unijny system handlu uprawnieniami do emisji (ETS)?

Działając na zasadzie „cap and trade” , system EU ETS ustala limit całkowitej dopuszczalnej emisji poszczególnych gazów cieplarnianych przez operatorów objętych systemem. Limit ten jest stopniowo zmniejszany w celu ograniczenia emisji ogółem.

W ramach tego limitu operatorzy mogą kupować lub przydzielać uprawnienia do emisji, którymi mogą swobodnie handlować między sobą. Ograniczona liczba dostępnych uprawnień gwarantuje ich wewnętrzną wartość. Sygnał cenowy zachęca do wysiłków na rzecz redukcji emisji i zachęca do inwestowania w innowacyjne technologie niskoemisyjne. Jednocześnie handel zapewnia elastyczność, aby zapewnić minimalizację emisji tam, gdzie jest to najbardziej ekonomicznie wykonalne.

Pod koniec każdego roku operatorzy muszą zrzec się wystarczającej liczby uprawnień, aby w pełni pokryć swoje emisje ; w przeciwnym razie grożą im wysokie kary. Operatorzy, którzy zmniejszą swoje emisje, mogą zatrzymać nadwyżki uprawnień do wykorzystania w przyszłości lub sprzedać je operatorom w potrzebie.

Dochody ze sprzedaży uprawnień w ramach EU ETS w głównej mierze zasilają budżety państw członkowskich. Ponadto uprawnienia są sprzedawane na aukcjach w celu zapewnienia finansowania na rozwój technologii niskoemisyjnych i transformację energetyczną za pośrednictwem Funduszu Innowacji i Funduszu Modernizacji.

Które sektory i gazy są objęte emisją UE?Co obejmuje System Handlu Sesjami (ETS)?

System EU ETS obejmuje różne sektory i gazy , koncentrując się przede wszystkim na emisjach, które można dokładnie zmierzyć, zgłosić i zweryfikować. Sektory te obejmują emisje dwutlenku węgla (CO2) z wytwarzania energii elektrycznej, energochłonnych gałęzi przemysłu, takich jak rafinerie ropy naftowej, produkcja stali oraz produkcja różnych materiałów. Obejmuje on również lotnictwo w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, transport morski, emisje podtlenku azotu (N2O) z określonych procesów produkcji chemikaliów oraz perfluorowęglowodory (PFC) z produkcji aluminium.

Udział w EU ETS jest obowiązkowy dla przedsiębiorstw z tych sektorów, z pewnymi progami wielkości i wyłączeniami w szczególnych przypadkach, takich jak małe instalacje ze środkami redukcji emisji i ograniczeniami emisji lotniczych, co najmniej do 31 grudnia 2026 r.

Koniecznie przeczytaj: Czym są zmiany klimatyczne?

Podziel się.
mm

Elliot jest pasjonatem ochrony środowiska i blogerem, który poświęcił swoje życie szerzeniu świadomości na temat ochrony środowiska, zielonej energii i energii odnawialnej. Dzięki doświadczeniu w naukach o środowisku ma głębokie zrozumienie problemów, z którymi boryka się nasza planeta, i jest oddany edukowaniu innych na temat tego, jak mogą coś zmienić.

Zostaw odpowiedź