Migracja to proces, w którym ludzie przenoszą się do nowego miejsca. Migracja może mieć miejsce w obrębie kraju lub między krajami. Migracja może być stała, przejściowa lub sezonowa. Migracja ma miejsce z wielu powodów. Czynniki ekonomiczne, społeczne, polityczne i środowiskowe są uczciwą grą. Migracja jest wywoływana zarówno przez przyczyny wypychające, jak i przyciągające. Istnieją konsekwencje zarówno dla kraju ojczystego, jak i nowego kraju ojczystego migrantów. Aby poznać pięć sposobów, w jakie miasta korzystają z migracji, przeczytaj artykuł.
Pięć sposobów, w jakie miasta korzystają z migracji
Wzory migracji na całym świecie zazwyczaj kierują ludzi do dużych ośrodków miejskich. Objętość podróży zmniejsza się wraz ze wzrostem odległości między miejscem pochodzenia a miejscem docelowym. Co więcej, migracja i urbanizacja są często powiązanymi zjawiskami. Gdy imigranci docierają do kraju docelowego, często decydują się na osiedlenie w obszarach metropolitalnych, gdzie w znacznym stopniu przyczyniają się do rozwoju zarówno gospodarki, jak i populacji miasta. Aż 92% imigrantów w Stanach Zjednoczonych, 95% w Wielkiej Brytanii i Kanadzie oraz 99% w Australii mieszka w regionach miejskich. Imigranci są bardziej skłonni do integracji, gdy dołączają do dużej liczby innych imigrantów w dzielnicach, w których mówi się znanym językiem i można założyć organizacje wsparcia.
Wpływ społeczny
Ze względu na wyższy poziom aktywności gospodarczej, ekspresji kulturalnej i intelektualnej oraz rozwoju miasta historycznie przyciągały zdecydowaną większość emigrantów na świecie. Ocena wpływu migracji, perspektyw i wyzwań jest kluczowa, podobnie jak powiązanie z gospodarką miasta i rozwojem miejskim. Jednak obecna światowa dyskusja na temat migracji i jej wpływu koncentruje się głównie na szczeblu krajowym, a niewiele uwagi poświęca się poziomowi miasta.
Migracja łańcuchowa jest zazwyczaj zjawiskiem miejskim; dlatego miasta są miejscami, w których migranci najczęściej spotykają się z krewnymi i osobami tej samej narodowości lub kultury. Skłonność do zamieszkiwania w swojej grupie jest wyraźna i odpowiada za rozwój enklaw wewnątrz miast. Enklawy oferują korzyści w postaci społeczności i wsparcia socjalnego, większej dostępności przedmiotów etnicznych i żywności, ośrodków kultu i innych instytucji społecznych. Oto pięć sposobów, w jakie miasta korzystają z migracji. Liczba enklaw etnicznych rośnie w ośrodkach miejskich krajów rozwiniętych, co skutkuje migrantami z klasy średniej i całymi dzielnicami, w których migranci pozostają na zawsze, zamiast być w tranzycie. Klasa średnia „ethnoburb”, termin ukuty w 1997 r. przez Wei Li, profesora na Arizona State University (USA), staje się pierwszym celem podróży dla zamożnych migrantów, zamiast być celem podróży po czasie spędzonym w enklawie śródmiejskiej. Wielu migrantów na Zachód osiedla się najpierw w takich dzielnicach, gdzie ciężko pracują długie godziny w przeludnionych i nędznych warunkach, dopóki nie uzbiera się wystarczająco dużo pieniędzy, aby przenieść się do bardziej atrakcyjnych przedmieść.
Wpływ polityczny
Podczas gdy rządy krajowe odpowiadają za nadzorowanie migracji międzynarodowej do regionu, to przywódcy municypalni odczuwają skutki niekontrolowanego przemieszczania się do swoich miast. Większość migrantów, po dotarciu do kraju docelowego, osiedla się na obszarach miejskich, co zwiększa obciążenie infrastruktury miejskiej.
Tradycyjny, jednokierunkowy przepływ migrantów, którzy uzyskują obywatelstwo lub stały pobyt w kraju docelowym, jest zastępowany przez transnacjonalizm, który odnosi się do podróżowania do wielu miejsc docelowych. Pracownicy z wizami tymczasowymi i osoby z prawem stałego pobytu często wracają do domu i nie postrzegają już swojej migracji jako przerwy w obywatelstwie. Transnacjonalizm ułatwia komunikację międzynarodową, a doświadczenia migracyjne osób, które mieszkały i pracowały w wielu krajach, mają potencjał, aby uczynić obszary miejskie centrami handlu międzynarodowego. Niezliczona liczba osób na całym świecie dotarła do ośrodków miejskich takich jak Dubaj, Kuala Lumpur, Londyn , Nowe Delhi, Nowy Jork, Sydney i Toronto.
Przeczytaj także: Kształtowanie miast przyszłości za pomocą technologii
Korzyści zdrowotne
Migranci uzyskają dostęp do infrastruktury zdrowotnej, a aby to zapewnić, miasta wzmocniły swoją infrastrukturę zdrowotną. Tak więc miasta wzmocniły podstawową, drugorzędną i trzeciorzędną infrastrukturę zdrowotną. Zadbano również o zdrowie psychiczne, a miasta uwzględniły je w swojej definicji zdrowia. Tak więc wzięto pod uwagę ogólne samopoczucie jednostki. Oto pięć sposobów, w jakie miasta korzystają z migracji.
Infrastruktura i usługi miejskie
Infrastruktura miejska i zapotrzebowanie na usługi są dotknięte migracją zarówno w punkcie pochodzenia, jak i w punkcie docelowym. Zmiany w popycie wpływają na wiele branż, w tym budownictwo, opiekę nad dziećmi, produkcję energii elektrycznej, handel detaliczny, transport, opiekę zdrowotną, turystykę, edukację, egzekwowanie prawa i miejsce pracy. Obciążenie jest pogłębiane przez niewystarczającą infrastrukturę miejską i usługi. Migranci muszą radzić sobie z niewystarczającą infrastrukturą w wyniku szybkiego wzrostu populacji, a miasta muszą radzić sobie z niewystarczającym planowaniem urbanistycznym, aby sprostać wymaganiom wszystkich mieszkańców.
Przeczytaj także: Transformacja Detroit w inteligentniejsze miasto
Możliwości płatnego zatrudnienia i edukacji
Zwiększona imigracja ma bezpośredni wpływ na zapisy do szkół podstawowych, zmuszając szkoły do rozbudowy lub zwiększenia liczebności klas. Miasta muszą przygotować się na wzrost liczby dzieci migrantów, zwiększając swoje usługi i infrastrukturę. Rządy mają wiele problemów z utrzymaniem niskiej liczebności klas i zapewnieniem miejsc w szkołach dla wszystkich dzieci bez wystarczającego finansowania.
W ramach swojej strategii włączania przybyszów niektóre miejscowości priorytetowo traktują sukcesy akademickie studentów-migrantów. Wiele innych dotkniętych społeczności już dostosowało swoje podejście do wymagań edukacyjnych migrantów lub jest w trakcie tego procesu. Niezależne instytucje szkoleniowe, agencje rządowe, szkoły prywatne i uniwersytety to przykłady lokalnych interesariuszy, którzy ze sobą współdziałają, ale mogą nie współpracować odpowiednio, jeśli nie są zaangażowane władze miejskie.
