Przewodnikiem nazywamy substancję, np. przewód elektryczny, linię przesyłową lub linię dystrybucyjną, przez który przesyłana jest energia elektryczna. Gdy podawane jest napięcie, nośniki ładunku elektrycznego, często elektrony lub jony, przemieszczają się bez wysiłku z atomu do atomu w przewodniku. Większość metali, w tym miedź, uważa się za dobre przewodniki, podczas gdy niemetale lub izolatory uważa się za słabe przewodniki.
Dlaczego dyrygenci są ważni?
Dyrygenci są przydatni i ważni z różnych powodów.
- To zapewnia, że iMogą przez nią swobodnie przemieszczać się elektrony i cząsteczki.
- W jego wnętrzu nie ma pola elektrycznego, co pozwala na przepływ jonów i elektronów.
- Pole elektryczne jest równoległe do powierzchni przewodnika znajdującego się na zewnątrz.
- Ze względu na zerową gęstość ładunku, ładunki swobodne mogą istnieć tylko na powierzchni, a ładunki dodatnie i ujemne znoszą się wzajemnie.
Przewodniki charakteryzują się również dużą przewodnością cieplną i niskim oporem. Ponadto przewodnik w polu magnetycznym nie magazynuje energii. Na koniec, końce przewodnika mają ten sam potencjał. Gdy potencjał na jednym końcu ulega zmianie, elektrony mogą zacząć przemieszczać się z jednego końca na drugi, a elektryczność może płynąć przez przewodnik.
Przeczytaj także: Czym jest półprzewodnik amorficzny?
Jak działają dyrygenci?
Działanie przewodników można poznać, studiując teorię pasmową fizyki ciała stałego, która głosi, że ciała stałe mają pasmo walencyjne i pasmo przewodnictwa. Prąd elektryczny nie może płynąć przez materiał, jeśli między jego pasmami występuje przerwa energetyczna. pasmo walencyjne i pasmo przewodnictwa. Ponieważ te pasma zachodzą na siebie w przewodnikach, elektrony mogą przemieszczać się przez substancję nawet gdy przyłożone jest tylko niewielkie napięcie. Wprowadzenie napięcia, siły elektromotorycznej lub działanie temperatury pobudza zewnętrzne elektrony w paśmie walencyjnym, co powoduje ich przesunięcie z pasma walencyjnego do pasma przewodnictwa, ponieważ są one tylko luźno związane z atomem.
Te elektrony mają całkowitą swobodę poruszania się w dowolnym miejscu pasma przewodnictwa, gdzie występują w dużej liczbie. Te elektrony nie poruszają się w linii prostej; poruszają się tam i z powrotem. Z tego powodu ich prędkość jest określana jako prędkość dryfu lub Vd. Powodem, dla którego elektrony zderzają się z atomami materiału lub innymi elektronami wewnątrz pasma przewodnictwa przewodnika, jest ta prędkość dryfu.
Elektrony przemieszczają się z punktu o niższej mocy do punktu o wyższej mocy, gdy istnieje różnica potencjałów w przewodniku między dwoma miejscami. Prąd elektryczny płynie w kierunku przeciwnym do elektronów. Materiał przewodnika oferuje w tym przypadku tylko minimalny opór.
