Een recent onderzoek van IIASA heeft aangetoond dat onafhankelijke fotovoltaïsche irrigatiesystemen op zonne-energie meer dan een derde van de waterbehoefte voor gewassen op kleine boerderijen in Afrika kunnen dekken. Duurzaamheid van zonne-irrigatie op kleine boerderijen in Sub-Sahara-gebieden zou de uitdagingen van kleinschalige boeren, die in de regio verantwoordelijk zijn voor 80% van de landbouwproductie, aanzienlijk kunnen verlichten. Het onderzoek benadrukt dat het belangrijk is om land- en waterbronnen effectief te beheren om de duurzaamheid van dergelijke systemen op de lange termijn te waarborgen. Een open-source modelleringskader verbetert de geloofwaardigheid en bruikbaarheid en begeleidt zo publieke en private investeerders bij transformatieve oplossingen.
Uit een recent onderzoek blijkt dat onafhankelijke fotovoltaïsche irrigatiesystemen op zonne-energie een groot potentieel hebben om meer dan een derde van de waterbehoeften voor gewassen op kleinschalige boerderijen in Sub-Sahara Afrika te vervullen. Kleinschalige boeren in Sub-Sahara Afrika zijn goed voor maar liefst 80% van de landbouwproductieZe stuiten echter op aanzienlijke obstakels die hen ervan weerhouden de productiviteit van hun landbouwbedrijven te maximaliseren, wat leidt tot een aanzienlijk opbrengstverschil.
De belangrijkste oorzaak van lage productiviteit en voedselonzekerheid in Afrika is de uitgebreide praktijk van regenafhankelijke landbouw, die goed is voor 90% van alle landbouwgrond. Deze methode wordt beïnvloed door onvoorspelbare en onregelmatige regenvalpatronen. Bovendien verergert de lage mate van mechanisatie de situatie. De aanhoudende armoedeval is verder versterkt door cyclische hongersnoden die lokale ontwikkelingskansen in gevaar brengen.
Een groep internationale onderzoekers, geleid door IIASAheeft onlangs een onderzoek uitgevoerd, in het kader van het onderzoeksproject Hernieuwbare energiebronnen voor de Afrikaanse landbouw (RE4AFAGRI)Het heeft met succes een innovatief open-source modelleringskaderDit raamwerk maakt gebruik van een breed scala aan datasets, waaronder die met betrekking tot landbouw, water, energie, uitgaven en infrastructuur.
Het raamwerk was gebruikt om te berekenen de specifieke irrigatievereisten in lokale gebieden, evalueer de optimale afmetingen en kosten van vitale technologische elementen zoals waterpompen, zonnepanelen, batterijen en irrigatiesystemen. Bovendien, het is grondig onderzocht het economische potentieel en de langdurige effecten op duurzame ontwikkeling die voortkomen uit de adoptie van zonnepompen. Hiermee willen we op Afrikaanse sub-Sahara boerderijen zonne-energie-irrigatie leveren.
Giacomo Falchetta onderzoeker in de Integrated Assessment and Climate Change Research Group van het IIASA Energy, Climate, and Environment Program, is de hoofdauteur van de studie. Hij legt uit, “Wij schatten dat de gemiddelde investeringsbehoefte 3 miljard dollar per jaar bedraagt, wat potentiële winsten van meer dan 5 miljard dollar per jaar oplevert door hogere opbrengsten voor kleine boeren, en daarnaast aanzienlijke voordelen oplevert op het gebied van voedselzekerheid en toegang tot energie.”
“Het verkleinen van de irrigatiekloof met kosteneffectieve zonnepompen kan de voedselproductie stimuleren en de voeding verbeteren, wat bijdraagt aan SDG 2 (Geen honger). Bovendien kan overtollige elektriciteit die door deze systemen wordt gegenereerd, dienen voor andere energiebehoeften, wat aansluit bij SDG 7 (Betaalbare en schone energie),” voegde Giacomo Falchetta toe.
De auteurs van de studie benadrukken de enorme betekenis van bedrijfsmodellen en investeringsincentives, gewasprijzen en de kosten van PV en batterijen bij het bepalen van de economische levensvatbaarheid en winstgevendheid van zonne-irrigatie.
Zie ook: Zuid-Afrikaanse onderzoekers gebruiken groene waterstof om LFG te maken
“Door een bedrijfsmodel te gebruiken dat alle initiële kosten spreidt, wordt het aantal bruikbare zonne-irrigatiesystemen meer dan verdubbeld, wat een enorm potentieel biedt om de SDG’s te bereiken.” legt uit Shonali Pachauri, Leider van IIASA Onderzoeksgroep Transformatieve Institutionele en Sociale Oplossingen.
Shonali Pachauri voegde verder toe: “Aan de andere kant benadrukt de studie dat zonder sterke infrastructuur en governance voor land- en waterbeheer, een wijdverbreide inzet van zonnepompen kan leiden tot een niet-duurzame exploitatie van waterbronnen en de milieustromen kan verminderen. Bijgevolg zijn zowel het investeren in infrastructuur, zoals reservoirs voor waterbeheer tijdens seizoensvariaties, als het verbeteren van waterbeheerbeheer, cruciale factoren om de duurzaamheid van wijdverbreide inzet van zonnepompen te waarborgen.”
Het nieuwe en uitgebreide open-source modelleringskader biedt, samen met de analyse, waardevolle steun voor beide publieke en private deelnemers die werken in de nexus water-energie-voedsel-economie. Duurzaamheid van zonne-irrigatie in kleine boerderijen in Sub-Sahara-gebieden, samen met dit raamwerk, helpt bij het identificeren van economisch levensvatbare regio's en het nauwkeurig kwantificeren van de potentiële netto economische winst die kan voortvloeien uit de implementatie van zonne-irrigatiesystemen. Met dergelijke robuuste analyses en bewijs is de kans groter dat investeringen in de sector zullen floreren.
Bron Zonne-irrigatie in Sub-Sahara Afrika: economische haalbaarheid en ontwikkelingspotentieel
