Polyvinylchloride (PVC) is een veelgebruikt synthetisch plastic dat bekendstaat om zijn veelzijdigheid en duurzaamheid. Van verpakkingen tot bouwmaterialen, PVC is te vinden in talloze alledaagse artikelen. De biologische afbreekbaarheid ervan is echter al lang een onderwerp van zorg. In deze blog proberen we erachter te komen of PVC biologisch afbreekbaar is of niet. Daarnaast richten we ons op hoe PVC afbreekt.
Is PVC biologisch afbreekbaar: de impact op het milieu onthuld
Als we het over PVC hebben, is het allereerst belangrijk te weten dat PVC niet biologisch afbreekbaar is. PVC (polyvinylchloride) is een robuust materiaal dat bestand is tegen vlammen, zonlicht, chemicaliën, weersinvloeden en olie. We vinden het overal om ons heen in talloze producten. Het is een zeer veelzijdig materiaal dat wordt gebruikt in een breed scala aan producten, waaronder meubels, speelgoed, bouwmaterialen, beddengoed, kleding, leidingen en verpakkingen.
PVC is een type plastic dat stabiel is, maar bestand tegen oxidatie en chemische afbraak. Het gebruik van een bepaald type schimmel of thermische afbraak kan worden gebruikt om PVC biologisch af te breken, maar toch duurt het meer dan 450 jaar om biologisch af te breken. PVC wordt als giftig beschouwd wanneer het wordt geproduceerd of verbrand met specifieke ingrediënten zoals lood. Het heeft het potentieel om schadelijke stoffen in de atmosfeer uit te stoten wanneer het wordt verhit. Daarom moet de verwijdering van PVC op de juiste manier worden uitgevoerd vanwege deze factoren. Laten we nu eens kijken of PVC milieuvriendelijk is.
Is PVC veilig voor het milieu?
Na te hebben geleerd of pvc biologisch afbreekbaar is of niet, is het inmiddels wel duidelijk dat pvc niet milieuvriendelijk is. Het is een materiaal dat in veel producten wordt gebruikt. Het is een thermoplastisch materiaal dat vast, broos, geurloos en overwegend wit is. Pvc is moeilijk af te breken en wanneer het dat wel doet, komen er allerlei schadelijke stoffen vrij. Verschillende gezondheidsorganisaties zijn het erover eens dat dit het slechtste plastic is dat er bestaat. Het stoot gevaarlijke stoffen uit tijdens alle productie- en afvalverwerkingsfasen. Producten van pvc behouden tientallen jaren hun vorm en de afbraak die plaatsvindt, is slechts granulatie, wat betekent dat de fragmenten alleen maar kleiner worden. Deze fragmenten kunnen door dieren worden opgegeten en het plastic kan hun spijsvertering belemmeren.
Dioxine en andere persistente milieuverontreinigende stoffen (POP's), die zowel op korte als op lange termijn gezondheidsrisico's met zich meebrengen , komen vrij in de bodem, het water en de lucht tijdens de productie van de componenten waaruit pvc bestaat, zoals vinylchloride-monomeer. Ze hopen zich op in de voedselketen, voornamelijk in het vetweefsel van dieren, en zijn overal ter wereld in het milieu aanwezig. Bij gebruik kunnen pvc-producten gevaarlijke stoffen afgeven; zo kunnen bijvoorbeeld uit vloerbedekking de weekmakers ftalaten lekken.
Is PVC milieuvriendelijk?
De toevoegingen in pvc, zoals weekmakers en stabilisatoren op basis van metalen, vormen een van de grootste zorgen, omdat ze in de bodem sijpelen en een blijvende negatieve invloed hebben op het ecosysteem. Bij storting lekken schadelijke toevoegingen uit, waardoor opnieuw dioxine en zware metalen vrijkomen. Dioxine en waterstofchloridegas ontstaan bij onbedoelde verbranding van pvc.
PVC is recyclebaar, maar niet biologisch afbreekbaar . Omdat PVC zo moeilijk te recyclen is, wordt er echter maar heel weinig van ingezameld en verwerkt in recyclingbedrijven. Vinylproducten zijn bijna onmogelijk af te breken tot hun oorspronkelijke componenten. PVC-producten worden gemaakt van vele verschillende samenstellingen met talloze additieven en zijn moeilijk te scheiden voor recycling. Zelfs na recycling verergert PVC het probleem van gevaarlijke additieven en belemmert het de recycling van andere kunststoffen.
Lees ook: Wat is HDPE-plastic – Is HDPE biologisch afbreekbaar?
Hoe ontbindt PVC?
Nadat we hebben geleerd dat PVC niet biologisch afbreekbaar is in traditionele termen, laten we eens kijken hoe PVC afbreekt. Om PVC biologisch af te breken, kan een bepaald type schimmel of thermische afbraak worden gebruikt, maar het duurt meer dan 450 jaar om biologisch af te breken. De gestage afname heeft een eenvoudige oorzaak. Omdat deze materialen niet in de natuur voorkomen, zijn er geen wezens die ze effectief of zelfs gedeeltelijk kunnen afbreken. De plastic materialen bevatten chemische verbindingen die niet toegankelijk of bekend zijn voor bacteriën in de natuur. Er zijn echter enkele processen die proberen PVC af te breken. Deze worden hieronder genoemd.
1. Dehydro-chlorering
PVC degradeert wanneer het wordt blootgesteld aan hoge temperaturen, intense mechanische spanningen of ultraviolette straling tijdens verwerking, opslag of gebruik, allemaal in aanwezigheid van zuurstof. Een proces dat bekend staat als dehydrochlorering degradeert het polymeer door herhaaldelijk waterstofchloride (HCl) te verwijderen. Hierdoor ontstaan lange polyenen, wat leidt tot verkleuring, verslechtering van de mechanische eigenschappen en een vermindering van de chemische bestendigheid.
Zie ook: Wat is stortgas?
2. Thermische degradatie
Wanneer pvc wordt blootgesteld aan extreme temperaturen, zoals tijdens verbranding of onbedoelde branden, kan het degraderen. Hoge temperaturen zorgen ervoor dat de polymeerketens uiteenvallen , waardoor giftige gassen vrijkomen, waaronder waterstofchloride (HCl) en andere gechloreerde chemicaliën. Dit beantwoordt ook de vraag of pvc biologisch afbreekbaar is.
3. Chemische afbraak
PVC kan worden afgebroken door middel van een chemisch degradatieproces. De afbraak van polymeren is het gevolg van tal van factoren, waaronder temperatuur, luchtvochtigheid en zonnestraling. Wanneer kunststoffen aan zonlicht worden blootgesteld, verliezen ze geleidelijk hun mechanische en fysische eigenschappen door degradatie. Polyvinylchloride (PVC) is vanwege zijn hoge gevoeligheid voor weersinvloeden slechts beperkt geschikt voor buitentoepassingen. Veranderingen in mechanische eigenschappen en kleur zijn hiervan de belangrijkste oorzaken.
4. Foto-oxidatieve of ultraviolette (UV) afbraak
PVC kan degraderen als het langdurig wordt blootgesteld aan zonlicht of straling. De chemische bindingen in de polymeerketens kunnen door UV-straling worden verbroken. Deze breuk leidt tot veranderingen in de fysische eigenschappen, verkleuring en broosheid van het materiaal.
5. Fotodegradatie
Ondanks een zeer grote variatie in foto-oxidatieve gevoeligheid, degraderen alle commerciële organische polymeren in de lucht wanneer ze aan zonlicht worden blootgesteld. Doorgaans worden bindingsbrekende reacties en het daaropvolgende verlies van gunstige fysische eigenschappen en/of verkleuring veroorzaakt door de absorptie van nabij-ultraviolette (UV) golflengten. PVC ondergaat een zeer snel dehydrochlorerings- en peroxidatieproces met de vorming van polyenen wanneer het wordt blootgesteld aan UV-straling, zuurstof en vocht. Degradatie resulteert ook in een aanzienlijke verandering van de mechanische eigenschappen van het polymeer, wat gepaard gaat met een daling of stijging van het gemiddelde molecuulgewicht van het polymeer als gevolg van respectievelijk ketenbreuk of verknoping. Dit zou moeten verklaren of PVC milieuvriendelijk is.
Concluderend, hoewel PVC niet biologisch afbreekbaar is in traditionele termen, kan het worden afgebroken door processen zoals dehydro-chlorering, thermische afbraak, chemische afbraak en fotodegradatie. Inzicht in de beperkingen van de afbraak van PVC en de potentiële impact op het milieu kan u helpen verantwoordelijker te zijn en duurzame materiaalkeuzes te maken.
Aanbevolen: Wat is een stroomstoring bij Green Mountain Energy?
