Stroombeheer houdt in dat een overheidsinstantie het beheer van afval binnen haar jurisdictie kan overzien. Voor de Solid Waste Authority (SWA) is het essentieel om zowel het afval als de daarmee samenhangende inkomsten in de regio te kanaliseren om aan de financiële verplichtingen te voldoen.
De bevoegdheid voor deze aanpak werd via een speciale wet toegekend aan de Solid Waste Authority . De haalbaarheid van dergelijke maatregelen werd besproken door het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten in de zaak Carbone. Vervolgens hebben uitspraken van federale hoven van beroep in de zaken Babylon en Smithtown, beide in New York, de rechtmatigheid van het gebruik van contractuele stroombeheersing bevestigd.
Implementatie van Flow Control
Hoewel er geen uitgebreide gegevens beschikbaar zijn over het wijdverbreide gebruik van stroombeheersing bij het beheer van vast afval door lokale overheden, wijst de beschikbare informatie op de prevalentie ervan. Volgens het Amerikaanse milieuagentschap EPA hebben 39 staten, plus de Maagdeneilanden en het District of Columbia, toestemming verleend voor stroombeheersing . Hiervan hebben 35 staten, de Maagdeneilanden en het District of Columbia het expliciet toegestaan via wetgeving, terwijl de overige vier staten het indirect toestaan via lokaal zelfbestuur of binnen het planningsproces voor afvalbeheer.
Bovendien hanteren bepaalde gemeenten een vorm van deze methode door franchises te verlenen voor het beheer van vast afval. Dit is gebruikelijk in Utah, Californië, Kentucky en Idaho.
De goedkeuring van deze afvalbeheersmethode in een staat garandeert echter niet dat lokale overheden deze methode ook op grote schaal zullen toepassen. Illinois heeft bijvoorbeeld wel de bevoegdheid, maar er zijn geen bewijzen dat lokale overheden er daadwerkelijk gebruik van maken. Voordat stroombeheersing kan worden ingevoerd, stellen sommige staten naleving van administratieve voorwaarden . Dit kan inhouden dat er openbare hoorzittingen worden georganiseerd, dat er onderhandelingen plaatsvinden met bedrijven uit de private sector en dat de noodzaak van stroombeheersing wordt aangetoond.
Zie ook: Wat is een anaërobe lagune?
Voordelen:
Deze aanpak kan afval naar verschillende afvalverwerkingsinstallaties leiden, maar is vaak gunstig voor afvalverbrandingsinstallaties . In de jaren tachtig nam de afvalverwerking door afvalverbrandingsinstallaties meer dan vertienvoudigd toe, waarbij regelgeving voor de afvalstroom een belangrijke rol speelde. Rapporten van de EPA benadrukken dat de afvalstroombeheersing een belangrijke rol speelt en ten minste 58% van het afval binnen het segment dat bestemd is voor energieopwekking ondersteunt.
Sinds eind jaren zeventig moedigde de EPA het verkrijgen van contracten voor afvallevering aan faciliteiten aan. Hoewel dit niet per se stroomcontrole vereiste, werd het gebruik ervan aanbevolen om de afvalaanvoer te garanderen en obligatiehouders aan te trekken voor de bouw van faciliteiten. Sinds 1970 is er meer dan $ 24 miljard aan gemeentelijke obligaties uitgegeven, voornamelijk voor afvalenergiecentrales. Investeerders waren verzekerd van afvallevering door middel van stroomcontroleverordeningen.
Hoewel afvalverbranding voor energieopwekking een belangrijke begunstigde is van de stroomregulering, profiteren ook andere lokale afvalbeheerdiensten, waaronder recycling en de inzameling van gevaarlijk afval, hiervan. Stroomregulering zorgt voor inkomsten door hogere storttarieven, waarmee diverse beheersaspecten worden ondersteund.
Materiaalstroom in afvalbeheer
De materiaalstroomanalyse, ofwel de analyse van de stoffenstroom, omvat het beoordelen van het metabolische systeem van afvalbeheer. Dit houdt in dat afvalstromen en stoffen binnen het afvalbeheermodel worden gevolgd, alle in- en uitgangen worden geanalyseerd en hun impact op het systeem wordt geëvalueerd.
Aanbevolen: Wat is duurzaam inkopen?
