Zwarte en bruine waterstof worden vaak door elkaar gebruikt om alle waterstof te beschrijven die via vergassing uit fossiele brandstoffen wordt geproduceerd. Zwarte waterstof wordt geproduceerd uit fossiele brandstoffen zoals steenkool of bruinkool. Helaas worden de koolstofemissies die tijdens dit proces vrijkomen niet afgevangen, waardoor bruine waterstof de meest milieubelastende vorm van waterstofproductie is. In wezen stoot bruine waterstof dezelfde hoeveelheid kooldioxide uit in de atmosfeer als de verbranding van steenkool. Hoewel waterstof als een schone brandstof wordt beschouwd, kunnen bepaalde vormen van waterstofproductie wel degelijk koolstofemissies veroorzaken.
Zwart versus bruin waterstof
Het verschil tussen bruine waterstof en zwarte waterstof zit hem uitsluitend in de kleur van de steenkool die bij de productie ervan wordt gebruikt. Bruine waterstof wordt verkregen door de vergassing van bruinkool, ook wel ligniet genoemd. Helaas komen hierbij zowel kooldioxide als koolmonoxide vrij in de atmosfeer, wat zeer schadelijke broeikasgassen zijn. Bruine waterstof is dus een alternatief dat nog steeds een hoge CO2-uitstoot veroorzaakt.
Zie ook: Wat is blauwe waterstof?
Uitdagingen bij bronnen van zwarte of bruine waterstof
Vanuit het perspectief van het energietrilemma doen zich de volgende problemen voor bij zwarte en bruine waterstof.
1. Onbereikbaar
Deze vormen van waterstof, geproduceerd met geavanceerde technologieën, zijn wereldwijd niet gemakkelijk toegankelijk. Het is slechts beperkt tot een paar locaties.
2. Eigen vermogen
Niet alle landen hebben toegang tot steenkool, vooral niet de landen die kampen met een energiecrisis als gevolg van de economische gevolgen van de COVID-19-pandemie.
3. duurzaamheid
Momenteel bedraagt de uitstoot van bruine waterstof ongeveer 900 miljoen ton kooldioxide per jaar. Daarmee is het de grootste bron van broeikasgasemissies.
De opslag en het transport van waterstof brengen bepaalde veiligheidsrisico's met zich mee. Bovendien is de huidige waterstofopslag duur en heeft deze een lage capaciteit. Deze factoren kunnen zorgen oproepen over de duurzaamheid van waterstof.
4. Onveilig
De haalbaarheid hiervan hangt echter af van factoren zoals locatie, toegankelijkheid van de pijpleiding, lopende onderhandelingen met belangrijke belanghebbenden en de delicate balans tussen kosten en duurzaamheid. Het is belangrijk om te benadrukken dat het publiek de zeer ontvlambare aard van waterstof als een aanzienlijk veiligheidsrisico beschouwt.
Zie ook: Wat is groene waterstof?
Maatregelen om uitdagingen aan te pakken
Naast de specifieke uitdagingen die gepaard gaan met verschillende waterstofbronnen, kunnen de volgende maatregelen worden genomen om de bron effectief te gebruiken.
1. Gespecialiseerde infrastructuur
Het is cruciaal om gespecialiseerde infrastructuur te ontwikkelen voor de logistiek van waterstofwaardeketens . De aanleg van deze nieuwe infrastructuur kan aanzienlijke kosten met zich meebrengen, die uiteindelijk door de consumenten zullen worden gedragen.
2. Mengtechniek
Het mengen van waterstof met aardgas kan een haalbare oplossing zijn om de hoge kosten van waterstofgebaseerde energie te vermijden en de energie-equity te behouden. Deze tijdelijke opstartmaatregel zorgt voor een soepelere overgang naar een nieuwe waterstofinfrastructuur, waardoor toegankelijkheid en betaalbaarheid voor iedereen wordt gewaarborgd.
Aanbevolen: Wat is roze waterstof?
