De opslagdagen bepalen hoeveel dagen achter elkaar het stand-alone systeem een specifieke belasting aankan zonder input van zonne-energie. Deze uitdrukking heeft te maken met de beschikbaarheid van het systeem. Stand-alone PV-energiesystemen die intermitterende hernieuwbare energie gebruiken als hun belangrijkste bron van opwekking, vereisen batterij-energieopslag, en de grootte van deze batterij-opslag is al lang een cruciaal en soms omstreden onderwerp.
Vanwege de aard van stand-alone energiesystemen is het altijd noodzakelijk om de batterijgrootte af te stemmen op de specifieke belasting van de locatie, de eisen van de klant en de verwachtingen van de klant .
Dagen autonomie, die in AS/NZS4509.2:2010 worden gedefinieerd als het aantal dagen dat het energiesysteem kan werken zonder energie-input van generatoren voordat de maximale ontladingsdiepte van de batterij wordt overschreden, is een term die de industrie heeft aangenomen om de grootte van de batterijopslag te beschrijven met betrekking tot de behoeften van de locatie. Afhankelijk van een aantal factoren varieert de geadviseerde minimale autonomieperiode van 2 tot 5 dagen.
De kosten van zonnepanelen zijn de laatste tijd echter aanzienlijk gedaald, en het is nu veel kosteneffectiever om extra zonne-energiecapaciteit toe te voegen dan batterijopslagcapaciteit. Ook op bewolkte dagen is er nog steeds voldoende zonlicht beschikbaar.
Zelfs op bewolkte dagen kan een PV-array met een nominale capaciteit die veel groter is dan wat nodig is voor de site-belastingen, genoeg energie produceren om de batterij van stroom te voorzien. Theoretisch gezien zouden er in dit geval minder dagen autonomie nodig moeten zijn.
Wat is machtsevenwicht?
Begin jaren negentig waren er uitdagingen in de sector, omdat leveranciers onvoldoende systemen aanboden en klanten ontevreden waren over hun op zichzelf staande PV-systemen. Na de lancering van het accreditatieprogramma voor zonne-energie van de Solar Energy Industry Association of Australia (SEIAA) in 1993 werd een ontwerprichtlijn opgesteld en opgenomen in de trainingen van de SEIAA. Indien van toepassing op de apparatuur, wordt een autonomie van 5 dagen met een maximale ontladingsdiepte van 70% aanbevolen.
Lees ook: Wat is de gemiddelde dagelijkse opbrengst van een zonnepaneel?
Vijf dagen was destijds een gebruikelijke duur, omdat dit een dagelijkse ontladingsdiepte van minder dan 20 procent opleverde en de systeemeigenaar een aantal bewolkte dagen kon overbruggen voordat hij mogelijk een generator moest inschakelen. Omdat systeemontwerpen vaak gebaseerd waren op de gemiddelde dagelijkse zonnestraling van de slechtste maand van het jaar, werd bij de grotere opslagcapaciteit ook rekening gehouden met dit gegeven.
Daarom zou de batterij de tekortenergie leveren aan de belastingen op dagen dat de beschikbare instraling onder het gemiddelde was. Extra zonne-energie van zonnige dagen zou de batterij opladen.
