Een elektrolyt is een niet-metalen (vloeibaar of vast) geleider die stroom geleidt via de beweging van ionen (in plaats van elektronen) waarbij materie vrijkomt bij de elektroden van een elektrochemische cel.
Wanneer een elektrolyt in water wordt opgelost, kan er stroom door de oplossing stromen. Omdat ze positieve en negatieve ionen genereren wanneer ze worden opgelost, elektrolyten bevorderen de stroomdoorstromingPositieve ionen of kationen bewegen naar de negatieve elektrode, terwijl negatieve ionen (anionen) naar de positieve elektrode bewegen als er stroom door de oplossing gaat.
Wat zijn de classificaties van een elektrolyt?
Elektrolyten worden onderverdeeld in twee typen: sterke elektrolyten en zwakke elektrolyten.
1. Sterke elektrolyten
Dit zijn materialen die volledig oplossen in ionen. Keukenzout, natriumchloride, is het bekendste voorbeeld van een sterke elektrolyt. Krachtige elektrolyten omvatten de meeste zouten en ook krachtige zuren zoals zoutzuur, salpeterzuur, perchloorzuur en zwavelzuur.
Sterke vloeistoffen omvatten sterke basen zoals natriumhydroxide en calciumhydroxide. Ondanks het feit dat calciumhydroxide slechts licht oplosbaar is, is de verbinding die oplost volledig geïoniseerd.
Lees ook: Wat is een elektrode?
2. Zwakke elektrolyten
Dit zijn stoffen die slechts gedeeltelijk dissociëren in ionen wanneer ze in water worden opgelostZwakke elektrolyten zijn onder andere zwakke zuren zoals azijnzuur in azijn en zwakke basen zoals ammoniak in schoonmaakmiddelen.
Zwakke elektrolyten kunnen ook zeer slecht oplosbare zouten bevatten, zoals kwikchloride. Liganden en hun metaalionen kunnen fungeren als slechte elektrolyten.
Elektrolyten zijn niet alle verbindingen die oplossen in water. Suiker lost bijvoorbeeld gemakkelijk op in water, maar blijft als moleculen in plaats van ionen. Suiker wordt beschouwd als een niet-elektrolyt. Water ioniseert minimaal en is een extreem zwakke elektrolyt.
