Het opwekken van elektriciteit met behulp van zonne-energie biedt wereldwijd een belangrijke kans. Desondanks stuit de brede toepassing van zonne-energie, ondanks de overvloed ervan, op uitdagingen die worden beïnvloed door factoren die verband houden met de beschikbaarheid ervan, ook wel de beschikbaarheidsfactor van zonne-energie genoemd. Hieronder volgen enkele belangrijke definities van beschikbaarheid:
1. Theoretische beschikbaarheid
De zonnestralen voorzien de aarde elke dag van enorme hoeveelheden zonlicht, waarvan ongeveer de helft door de atmosfeer wordt weerkaatst. De aarde absorbeert jaarlijks ongeveer 3,850,000 exajoule aan zonne-energie. Opmerkelijk is dat de hoeveelheid energie die in één uur wordt geabsorbeerd, het jaarlijkse energieverbruik van de gehele mensheid overtreft.
2. Beschikbaarheid gedurende de dag
Hoewel zonne-energie vrijwel onbeperkt lijkt, beperkt de rotatie van de aarde de continue beschikbaarheid van zonne-energie aanzienlijk. Regio's nabij de polen hebben langere daglichturen, maar slechts gedurende een deel van het jaar, met minder zonlicht op andere momenten. Om dit probleem aan te pakken, integreren sommige zonne-energiecentrales energieopslagsystemen die overtollige energie opslaan tijdens daluren en deze vrijgeven tijdens piekuren of 's nachts.
3. Atmosferische effecten
Bewolking heeft een aanzienlijke invloed op de beschikbaarheid van zonne-energie. Bedrijven die op zoek zijn naar grote zonne-energiecentrales geven de voorkeur aan locaties met historisch weinig bewolking en een lage luchtvochtigheid . Regio's met een lage luchtvochtigheid, weinig regenval en weinig bewolkte dagen, zoals het zuidwesten van de Verenigde Staten, de Afrikaanse woestijnen en een groot deel van Australië, maximaliseren de bruikbare zonne-energie.
4. breedte
De nabijheid van een locatie tot de evenaar hangt rechtstreeks samen met de hoeveelheid zonne-energie die deze kan opwekken. Hoe groter de hoek van de zon ten opzichte van het aardoppervlak, hoe meer zonne-energie het oppervlak bereikt in plaats van door de atmosfeer te worden weerkaatst. Daardoor absorbeert het gebied van het aardoppervlak tussen de Kreeftskeerkring en de Steenbokskeerkring het hele jaar door de meeste zonne-energie.
5. Infrastructuur voor elektriciteitstransmissie
Optimale zonne-energie-installaties gedijen in gebieden met overvloedige en constante zonneschijn . Deze gebieden hebben echter vaak een lage bevolkingsdichtheid en een ontoereikende infrastructuur voor elektriciteitstransmissie. Daarom nemen bedrijven die grote zonne-energieprojecten uitvoeren vaak de aanleg van elektriciteitstransmissiesystemen op in hun planning, om de elektriciteit efficiënt te kunnen leveren aan de gebieden die deze nodig hebben.
Beschikbaarheid van zonne-energie
De verdeling en intensiteit van de zonnestraling op het aardoppervlak variëren met het tijdstip van de dag en de geografische locatie. Over het algemeen bereikt de zonnestraling op een bepaalde locatie de hoogste intensiteit rond het middaguur op heldere en wolkenloze dagen, wanneer de zon haar hoogste schijnbare positie aan de hemel bereikt.
Zie ook: Wat is een Solar Garden?
Beschikbaarheid in energiezekerheid
Het IEA definieert energiezekerheid als de continue beschikbaarheid van energiebronnen tegen een redelijke prijs. Dit concept kent meerdere dimensies. Bij energiezekerheid op de lange termijn ligt de nadruk op het tijdig doen van investeringen om aan de energievraag te voldoen, rekening houdend met economische en milieufactoren. Energiezekerheid op de korte termijn daarentegen richt zich op het vermogen van het energiesysteem om snel te reageren op abrupte verschuivingen in het evenwicht tussen vraag en aanbod.
Aanbevolen: Wat is de temperatuurcoëfficiënt van een zonnepaneel?
