Brytyjska jednostka ciepła (BTU) to 252 kalorie ciepła potrzebne do podniesienia temperatury funta wody o jeden stopień Fahrenheita. Brytyjskie jednostki ciepła (BTU) to jednostka używana do pomiaru ilości ciepła w paliwach lub innych źródłach energii. Ilość ciepła potrzebna do podniesienia temperatury funta wody w stanie ciekłym o jeden stopień Fahrenheita w punkcie, w którym woda ma najwyższą gęstość (około 39 stopni Fahrenheita).
W porównaniu ze zużyciem energii przez pojedyncze gospodarstwo domowe lub cały kraj, jeden BTU to niewiarygodnie mało . Stany Zjednoczone zużyły około 97.33 biliarda BTU energii w 2021 roku. Jeden biliard to 1 z 15 zerami, czyli 1 000 000 000 000 000.
Możliwe jest porównywanie źródeł energii lub paliw na równi, wykorzystując ich wartość energetyczną lub cieplną. Paliwa można mierzyć pod względem wartości energetycznej lub cieplnej, a nie w fizycznych jednostkach miary, takich jak masa czy objętość. Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej (EIA) stosuje BTU jako miarę zawartości energetycznej.
Historia brytyjskiej jednostki cieplnej
Od 1956 roku brytyjska jednostka ciepła (BTU), używana do określania ilości ciepła, jest definiowana jako w przybliżeniu równa 1,055 dżuli , czyli 252 gramom kalorii. Wcześniej opisywano ją jako ilość ciepła potrzebną do podniesienia temperatury funta wody o jeden stopień Fahrenheita. Ponieważ była ona zależna od temperatury początkowej wody, definicja została zmieniona. Term, czyli 100 000 BTU, to większa jednostka miary zużycia gazu , powszechnie stosowana przez przedsiębiorstwa gazowe.
Inną jednostką pomiaru ciepła stosowaną w USA jest BTU. Ilość ciepła potrzebna do podniesienia temperatury 1 funta wody o 1°F równa się 1 BTU. Szybkość, z jaką ciepło (lub chłodzenie) może być przenoszone (lub wydobywane) przez te urządzenia w przestrzeniach mieszkalnych i roboczych, w Stanach Zjednoczonych jest mierzona w tysiącach lub dziesiątkach tysięcy BTU/h. Przykłady domowych i komercyjnych systemów ogrzewania i chłodzenia obejmują podgrzewacze wody, kotły, piece, klimatyzatory i pompy ciepła.
Przeczytaj także: Co to jest temperatura otoczenia?
Zastosowanie brytyjskiej jednostki cieplnej
Powszechną jednostką miary energii cieplnej jest brytyjska jednostka ciepła (BTU). Energia potrzebna do podniesienia temperatury jednego funta (avoirdupois) wody o jeden stopień Fahrenheita równa się jednej BTU (F). BTU jest niemetryczną jednostką energii (UK), stosowaną głównie w Stanach Zjednoczonych i sporadycznie w Wielkiej Brytanii. Dżul (J), jednostka energii oparta na międzynarodowym układzie jednostek, jest używany w wielu innych krajach (SI).
BTU to około 1055 dżuli (lub 1055 watosekund). BTU jest używane w komputerach do pomiaru mocy wyjściowej urządzeń generujących ciepło. BTU na godzinę (BTU/h) to jednostki używane do wyrażania mocy wyjściowej ciepła. Potrzeba 3.7 BTU/h, aby rozproszyć jeden wat ciepła.
