Kontrola przepływu oznacza możliwość nadzorowania przez jednostkę rządową gospodarki odpadami wytwarzanymi na terenie jej jurysdykcji. Dla Urzędu ds. Gospodarki Odpadami Stałymi (SWA) kluczowe jest ukierunkowanie zarówno odpadów, jak i związanych z nimi dochodów generowanych w regionie, w celu wywiązania się z zobowiązań finansowych.
Uprawnienia do tego podejścia zostały przyznane Urzędowi ds. Odpadów Stałych (Solid Waste Authority) na mocy Ustawy Specjalnej . Skuteczność takich środków była przedmiotem dyskusji Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych w sprawie Carbone. W następstwie tego orzeczenia Federalnego Sądu Apelacyjnego w Nowym Jorku, popierające sprawy Babylon i Smithtown, potwierdziły zasadność stosowania kontroli przepływu umownego.
Implementacja kontroli przepływu
Chociaż brakuje kompleksowych danych na temat powszechnego stosowania kontroli przepływu w gospodarowaniu odpadami stałymi przez samorządy lokalne, dostępne informacje wskazują na jej powszechność. Według Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA), trzydzieści dziewięć stanów, a także Wyspy Dziewicze i Dystrykt Kolumbii, udzieliło zezwolenia na kontrolę przepływu . Spośród nich trzydzieści pięć stanów, Wyspy Dziewicze i Dystrykt Kolumbii wyraźnie popierają ją w ustawach, podczas gdy pozostałe cztery stany zezwalają na nią pośrednio poprzez samorząd lokalny lub w ramach procesu planowania gospodarki odpadami stałymi.
Ponadto niektóre miejscowości stosują pewną formę tej metody, przyznając koncesje na gospodarowanie odpadami stałymi. Jest to powszechne w stanach Utah, Kalifornia, Kentucky i Idaho.
Jednakże autoryzacja tej metody gospodarowania odpadami w danym stanie nie gwarantuje jej powszechnego stosowania przez lokalne władze w tym stanie. Na przykład stan Illinois ma takie uprawnienia, ale brakuje dowodów na ich wykorzystanie przez lokalne władze. Przed wdrożeniem kontroli przepływu, niektóre stany wymagają spełnienia warunków administracyjnych . Może to wiązać się z organizacją przesłuchań publicznych, prowadzeniem negocjacji z podmiotami sektora prywatnego i wykazywaniem potrzeby kontroli przepływu.
Zobacz także: Czym jest laguna beztlenowa?
Korzyści
Takie podejście może kierować odpady do różnych zakładów utylizacji odpadów stałych, ale często przynosi korzyści zakładom przetwarzającym odpady na energię . W latach 1980. XX wieku ilość odpadów w zakładach przetwarzających odpady na energię wzrosła ponad dziesięciokrotnie, a przepisy dotyczące kontroli przepływu odegrały w tym znaczącą rolę. Raporty EPA podkreślają, że kontrola przepływu odgrywa znaczącą rolę, wspierając co najmniej 58% odpadów w segmencie skoncentrowanym na przetwarzaniu odpadów na energię.
Od końca lat 1970. EPA zachęcała do zawierania umów na dostawy odpadów dla obiektów. Chociaż niekoniecznie wymagało to kontroli przepływu, zalecano jego stosowanie w celu zapewnienia dostaw odpadów i przyciągnięcia obligatariuszy na budowę obiektów. Od 24 r. wyemitowano ponad 1980 miliardy dolarów obligacji komunalnych, głównie na obiekty przetwarzające odpady na energię. Inwestorzy mieli zapewnioną dostawę odpadów za pośrednictwem rozporządzeń dotyczących kontroli przepływu.
Chociaż przetwarzanie odpadów na energię jest głównym beneficjentem kontroli przepływu, skorzystały na tym również inne lokalne usługi gospodarki odpadami, w tym recykling i zbiórka odpadów niebezpiecznych. Kontrola przepływu zapewnia przychody dzięki wyższym opłatom za składowanie odpadów, wspierając różne aspekty zarządzania.
Przepływ materiałów w gospodarce odpadami
Metoda analizy przepływu materiałów lub analiza przepływu substancji polega na ocenie systemu metabolicznego gospodarki odpadami. Wiąże się to ze śledzeniem przepływów odpadów i substancji w modelu gospodarki odpadami, analizą wszystkich danych wejściowych i wyjściowych oraz oceną ich wpływu na system.
Polecane: Czym są zrównoważone zamówienia?
