Różne firmy będą musiały zamknąć działalność, aby ograniczyć emisję dwutlenku węgla na dużą skalę. Jest to kwestia niepokojąca dla wszystkich gospodarek, ponieważ zamknięcie dużych przedsiębiorstw będzie miało poważny wpływ na kraje. Jednak niedawno CSH odkryło, że przy zaledwie 2% stratach ekonomicznych można osiągnąć 20% redukcję emisji CO2.
Ale jak można złagodzić ekonomiczny wpływ działań polityki klimatycznej? Aby odpowiedzieć na to pytanie, Complexity Science Hub zaproponował nowe podejście. Według najnowszego badania, realizacja polityki klimatycznej przy minimalnym wpływie na gospodarkę jest możliwa.
Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) podkreśla wagę natychmiastowych i dalekosiężnych działań, aby uniknąć katastrofalnej zmiany klimatu. Według nowego rankingu, redukcja emisji CO2 o 20% wymagałaby zamknięcia 23 największych przedsiębiorstw z listy.
Johannes Stangl z Complexity Science Hub (CSH) powiedział: „Jednak transformacja gospodarki w kierunku neutralności klimatycznej zawsze wiąże się z pewnym obciążeniem ekonomicznym — niektóre gałęzie przemysłu i miejsca pracy znikają, podczas gdy inne powstają”.
Stangl podkreślił również: „Aby zrozumieć, jak środki polityki klimatycznej wpłyną na gospodarkę kraju, nie wystarczy dysponować danymi na temat emisji dwutlenku węgla. Musimy również zrozumieć rolę, jaką firmy odgrywają w gospodarce”.
Obejmij całą gospodarkę
Wykorzystali ogromny zbiór danych z Węgier, który obejmował prawie 250,000 XNUMX przedsiębiorstw i ponad milion stowarzyszeń dostawców, co efektywnie reprezentowało całą gospodarkę kraju.
Badali, jak mogłaby wyglądać gospodarka całego kraju, gdyby poszczególne firmy poczuły się zobowiązane do zaprzestania działalności, której celem było zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o 20%. Aby osiągnąć tę redukcję, siedmiu największych emitentów w kraju musiałoby zaprzestać działalności.
Według Stefana Thurnera, prezesa CSH, „w pierwszym scenariuszu zastanawialiśmy się, co by się stało, gdyby wziąć pod uwagę jedynie emisję CO2 ”
Thurner podkreślił również, że „w międzyczasie utracono by około 29% miejsc pracy i 32% produkcji gospodarczej kraju. Pomysł jest całkowicie nierealny; żaden polityk nigdy by się na coś takiego nie zdecydował”.
Zrozumienie punktów dźwigni dekarbonizacji
Poniżej znajduje się ilustracja sieci produkcyjnej Węgier, którą omówiliśmy szczegółowo.
B) Podsieć produkcyjna składająca się z 5 przedsiębiorstw.
Sąsiednie słupki pokazują całkowitą produkcję tej podsieci, liczbę zadań i skumulowane emisje.
C) Strategia polegająca na usuwaniu w pierwszej kolejności największych emitentów
Firma D jest głównym emitentem , którego emisja jest eliminowana, aby skutecznie ograniczyć emisje. W rezultacie firma E traci swojego jedynego dostawcę, co powoduje wstrzymanie produkcji i wymusza zwolnienia pracowników. Produkcja firmy C spada o 50% z powodu utraty jednego dostawcy. Ogólnie emisja CO2 spada o 50%, ale zatrudnienie spada o 70%, co odzwierciedla spadek produkcji gospodarczej.
D) Zamykanie systematyczne
Mądra strategia oparta na znalezieniu punktów nacisku na dekarbonizację. Zamknięcie przedsiębiorstw A i B o systemowym znaczeniu zmniejsza emisję CO2 o 50% , jednocześnie redukując liczbę miejsc pracy jedynie o 30%.
Na całkowitą produkcję ma również wpływ założenie, że wszystkie firmy w tym schemacie mają liniową funkcję produkcji, co podkreśla, że wstrzymanie produkcji w firmach A i B dotyczy tylko firmy C. Ta druga technika maksymalizuje stosunek oszczędności emisji do utraty miejsc pracy.
Dwuczynnikowa strategia, którą należy stosować
W ramach wcześniejszego badania naukowcy z CSH opracowali Wskaźnik Ryzyka Systemowego Gospodarczego (ESRI) . Ocenia on straty ekonomiczne, jakie poniosłaby firma, gdyby zaprzestała produkcji. Na tej podstawie naukowcy opracowali nowy ranking przedsiębiorstw oparty na dwóch czynnikach:
- Ich emisje gazów cieplarnianych
- Ich ocena ryzyka dla gospodarki narodowej
Ranking ten podkreśla emisje przedsiębiorstw w kontekście ich wpływu na gospodarkę, co prowadzi do strat ekonomicznych wynoszących zaledwie 2% na każde 20% redukcji emisji CO2. Stangl stwierdził: „Kluczowe są dwa czynniki – emisja CO2 firmy oraz związane z nią ryzyko systemowe, czyli rola, jaką firma odgrywa w sieci dostaw”.
Źródło : Obniżenie emisji CO2 o 20% przy zaledwie 2% stracie ekonomicznej
