Energia geotermalna odnosi się do energii cieplnej w skorupie ziemskiej. System geotermalny z przewagą pary wodnej odnosi się do obszarów lub unikalnych regionów charakteryzujących się wyłącznym wydobyciem pary wodnej ze złóż geotermalnych. Obszary te są znane na całym świecie i stanowią przedmiot badań z różnych perspektyw. Systemy te idealnie nadają się do wytwarzania energii elektrycznej przy najniższych możliwych kosztach i minimalnych problemach. Jednak te systemy geotermalne, znane również jako elektrownie parowe suche, są niezwykle rzadkie. Przykładami miejsc geotermalnych na całym świecie są słynne gejzery w Stanach Zjednoczonych, imponujący Larderello we Włoszech i budząca podziw Matsukawa w Japonii.
Zasada działania systemu geotermalnego z dominacją pary wodnej
Proces ten polega na gromadzeniu suchej pary wodnej ze studni, oczyszczaniu jej poprzez eliminację cząstek ściernych, a następnie przepuszczaniu przez turbiny do zasilania generatorów elektrycznych, zgodnie z normalnym przebiegiem procesu. Istotną różnicą między tym systemem a tradycyjnym systemem turbiny parowej i generatora, wykorzystującym paliwa kopalne, jest to, że para geotermalna jest dostarczana w znacznie niższej temperaturze i ciśnieniu. Prawie nasycona sucha para wodna z dna studni jest wykorzystywana w temperaturze 200°C i może wymagać odcięcia ciśnienia około 35 barów. Należy również pamiętać, że spadek ciśnienia w studni jest bezpośrednio związany z przegrzaniem na jej głowicy.
Para rozpręża się w turbinie i wpływa do skraplacza, zwiększając objętość wody chłodzącej. Część ciepła jest również tracona poprzez parowanie w chłodni kominowej, a reszta jest wtłaczana do gruntu. Para z turbiny miesza się jednak z wodą chłodzącą z chłodni kominowej, tworząc nasyconą parę. Mieszanina ta jest następnie pompowana z powrotem do chłodni kominowej.
Polecane: Czym jest kolektor słoneczny?
