Microplastics dringen overal in ons leven en ecosysteem door en zelfs de oude locaties zijn niet langer veilig. Onlangs ontdekten onderzoekers microplastics in archeologische bodemmonsters die tot 7 meter diep in de grond waren genomen.
Recent publiceerden onderzoekers van de archeologische afdeling van de Universiteit van York en de Universiteit van Hull een schokkende studie . Ze ontdekten microplastics in archeologische bodemmonsters, waarmee ze de aanwezigheid ervan bevestigden sinds ten minste de jaren 1980. Deze minuscule deeltjes zijn aanwezig in lagen tot een diepte van 7 meter. Verrassend genoeg stammen deze monsters uit de 1e of 2e eeuw.
Dit stimuleert verder onderzoek naar de effecten ervan. Het roept bovendien zorgen op over het behoud van de vindplaats en de wetenschappelijke waarde ervan, vanwege de mogelijke schade aan de geconserveerde overblijfselen.
Belang van de studie: Microplastics in archeologische bodemmonsters
John Schofield , hoogleraar aan de afdeling Archeologie van de Universiteit van York, zei: "Dit voelt als een belangrijk moment, dat bevestigt wat we hadden kunnen verwachten: dat wat voorheen werd beschouwd als ongerepte archeologische afzettingen, rijp voor onderzoek, in feite verontreinigd zijn met plastic, en dat dit ook geldt voor afzettingen die eind jaren tachtig zijn bemonsterd en opgeslagen."
Prof. Schofield maakt zich grote zorgen over de omvang van de schade en verontreiniging van de waardevolle afzettingen van nationaal historisch belang.
Hoogtepunten
Volgens David Jennings , directeur van York Archaeology, "beschouwen we microplastics als een zeer modern fenomeen, aangezien we er pas de laatste 20 jaar echt over horen, sinds professor Richard Thompson in 2004 onthulde dat ze al sinds de jaren 1960 in onze zeeën voorkomen, als gevolg van de naoorlogse explosie in de plasticproductie."
- De studie ontdekte 16 verschillende soorten microplastische polymeren in zowel huidige als gearchiveerde monsters.
- Hierdoor ontstaan zorgen over de impact op de wetenschappelijke waarde van archeologische overblijfselen.
- Het onderzoek toont geïnfiltreerd plastic aan in de archeologische afzettingen zoals de oceanen.
- Het lijkt erop dat dit is gebeurd gebeurt al lang geleden aangezien sommige monsters in 1988 werden gearchiveerd in Wellington Row in York.
- Microplastic zal de bodemchemie veranderen en nieuwe elementen introduceren. Dit kan leiden tot ontbinding van organische resten in de bodem.
- Het kan ertoe leiden dat het bewaren van archeologische vondsten in situ geen geschikte manier is om de geschiedenis levend te houden.
Jennings verklaarde verder: "Waar dit een probleem vormt voor de archeologie, is hoe microplastics de wetenschappelijke waarde van archeologische vondsten kunnen aantasten. Onze best bewaarde overblijfselen – bijvoorbeeld de Vikingvondsten in Coppergate – bevonden zich meer dan 1000 jaar in een constant anaëroob, waterverzadigd milieu, waardoor organisch materiaal ongelooflijk goed bewaard is gebleven."
Conclusie
Het onderzoeksteam benadrukt het belang van verder onderzoek naar de invloed van microplastics op archeologische vondsten. Ze benadrukten de urgentie om de gevolgen van deze door de mens geproduceerde chemicaliën te kennen.
Bron : Wetenschappers ontdekken bewijs dat microplastics archeologische resten vervuilen
