Een loodzuuraccu is een oplaadbare batterij die voor zijn werking afhankelijk is van een combinatie van lood en zwavelzuur. Hierbij worden loodcomponenten ondergedompeld in zwavelzuur om een gecontroleerde chemische reactie te bewerkstelligen.
Deze chemische reactie is verantwoordelijk voor het genereren van elektriciteit in de batterij en kan worden teruggedraaid om de batterij op te laden. Opmerkelijk genoeg bestaat deze technologie al meer dan een eeuw, teruggaand tot de uitvinding in 1859, en heeft aanzienlijke verbeteringen ondergaan om de efficiëntie te verbeteren.
Hoe werkt een loodzuuraccu?
Simpel gezegd wordt de elektrische lading van de batterij geproduceerd wanneer de sulfaat in het zwavelzuur bindt zich met de loodcomponenten. Om de batterij weer op te laden, wordt deze reactie omgekeerd. Het sulfaat wordt terug omgezet in zwavelzuur en de elektrische lading wordt aangevuld.
Het is echter belangrijk om op te merken dat er een eindige hoeveelheid sulfaationen in het zuur zit, en het beschikbare oppervlak van het lood voor binding is ook beperkt. Bijgevolg, als het sulfaat uitgeput raakt, verzwakt de lading van de batterij.
Als gevolg hiervan zijn loodzuuraccu's niet ideaal geschikt om apparaten gedurende een langere periode van stroom te voorzien. In plaats daarvan blinken ze uit in toepassingen die korte uitbarstingen van krachtige energie vereisen.
Lees ook: Moeten AGM-accu's worden ontlucht?
Welke soorten loodzuuraccu's zijn er?
Dit zijn de verschillende soorten loodzuuraccu's:
1. Afgedicht of onderhoudsvrij: Deze batterijen werden halverwege de jaren 1970 geïntroduceerd en zijn uitgerust met kleppen om gasvrijgave te beheren tijdens het laden met hoge spanning en snelle ontlading. De term verzegelde loodzuur is enigszins onnauwkeurig, omdat volledige afdichting niet mogelijk is.
2. Voorgerecht: Deze batterijen zijn ontworpen om motoren te starten en leveren hoge stromen voor korte, krachtige belastingen die enkele seconden duren. Ze zijn echter niet geschikt voor diepe cycli.
3. Diepe cyclus: Deze batterijen zijn speciaal ontworpen om continu vermogen te leveren voor toepassingen zoals rolstoelen, golfkarretjes, vorkheftrucks en meer. Ze zijn ontworpen voor maximale capaciteit en bieden een redelijk hoog aantal cycli.
Zie ook: Wat is een deep-cycle-batterij?
Waarvoor worden loodzuuraccu's gebruikt?
De toepassingen zijn als volgt:
1. Gesloten loodzuur (SLA): Veel gebruikt in kleine UPS-systemen, noodverlichting en rolstoelen. SLA-batterijen hebben de voorkeur in zorginstellingen zoals ziekenhuizen en bejaardentehuizen vanwege hun betaalbaarheid, betrouwbaarheid en minimale onderhoudsvereisten.
2. Loodzuur met klepregeling (VRLA): Wordt gebruikt als noodstroomvoorziening in diverse toepassingen, waaronder mobiele repeatertorens, internethubs, banken, ziekenhuizen en luchthavens.
3. Absorberende glasmat (AGM): Toepassingen zijn startaccu's voor motorfietsen, microhybride auto's met start-stopfuncties en in boten en campers die af en toe moeten worden gebruikt.
Moet lezen: Loodzuur- versus lithium-ionbatterijen: welke is beter?
Wat zijn de voor- en nadelen van loodzuuraccu's?
De volgende punten tonen de voor- en nadelen van loodzuuraccu's:
Voordelen:
- Kosteneffectief en eenvoudig productieproces.
- Hoog specifiek vermogen, waardoor hoge ontladingsstromen mogelijk zijn.
- Betrouwbare prestaties over een breed temperatuurbereik.
- Maakt blok- of celgewijs overbodig Batterijbeheersystemen (BMS).
Nadelen:
- Lage specifieke energie resulteert in een slechte gewicht-energieverhouding.
- Langzaam opladen met een volledige lading duurt 14–16 uur.
- Opslag in geladen toestand is noodzakelijk om sulfatering te voorkomen.
- Beperkte levensduur, doordat herhaaldelijk diep ontladen de levensduur van de batterij verkort.
- Waterbehoefte voor overstroomde typen.
- Transportbeperkingen voor overstroomde typen.
- Negatieve gevolgen voor het milieu.
Aanbevolen: Wat is een lithium-ionbatterij?
