Zapping Seawater is de nieuwste klimaatoplossing die drijvende laboratoria aan de University of California hebben bedacht. Dit proces maakt gebruik van de SeaChange-technologie om broeikasgassen op te vangen en uit de lucht te verwijderen. Het zeewater wordt vervolgens teruggevoerd naar de oceaan om meer broeikasgassen te absorberen, wat de opwarming van de aarde vertraagt.
In de haven van Los Angeles is een drijvend laboratorium gebouwd. Het doel van dit laboratorium is om te onderzoeken of zeewater gezuiverd kan worden van koolstofdioxide en vervolgens terug in de oceaan geloosd kan worden om daar nog meer broeikasgassen op te nemen en zo de opwarming van de aarde te vertragen. De oceanen helpen ons al door koolstofdioxide op te nemen.
Dertig procent van de koolstofemissies sinds de industriële revolutie en 90% van de overtollige warmte die door deze emissies wordt gegenereerd, is door de oceanen opgenomen. De oceanen fungeren als een gigantische koolstofput en worden ook wel de longen van de planeet genoemd. Zonder de oceanen zouden de gevolgen van de vroege klimaatverandering voor de mensheid nog veel erger zijn.
Zeewater kan per volume-eenheid dagelijks 150 keer meer koolstofdioxide opslaan dan lucht. Deze eigenschap is echter schadelijk gebleken voor zeedieren, omdat het de oceanen heeft verzuurd, koraalriffen heeft vernietigd en zeedieren schade heeft ondervonden als gevolg van dit fenomeen.
Zapping Seawater is echter de nieuwste klimaatoplossing die drijvende laboratoria aan de University of California hebben bedacht. De technologie die hier wordt gebruikt, heet SeaChange.
Het is ontwikkeld door de faculteit Ingenieurswetenschappen van UCLA . Het proces houdt in dat een elektrische lading door zeewater wordt gestuurd dat door tanks op het schip stroomt.
Er vinden een reeks chemische reacties plaats die broeikasgassen in een vast mineraal vangen, waaronder calciumcarbonaat. Dit zeewater wordt vervolgens teruggestuurd naar de oceaan om meer koolstofdioxide uit de lucht te halen.
Deze maand zijn er plannen om dit idee op te schalen met een demonstratiesite in Singapore. Gegevens van deze twee sites zouden dan gebruikt worden om leertestinstallaties te ontwerpen.
De installaties zullen naar verwachting in 2025 operationeel zijn en duizenden tonnen koolstofdioxide uit de lucht verwijderen. Als deze installaties succesvol zijn, zal er een commerciële installatie worden gebouwd die jaarlijks miljoenen tonnen kan verwijderen.
In dit verband zei Margaret Leinen , directeur van het Scripps Institution of Oceanography : "Ik zeg niet dat dit niet zal werken, maar de uiteindelijke vraag is hoeveel CO2 er daadwerkelijk uit de atmosfeer zal worden gehaald over een periode van tientallen jaren?"
Volgens wetenschappers zal er vanaf 2050 minimaal 10 miljard ton koolstofdioxide uit de lucht zijn verwijderd. Om daadwerkelijke veranderingen teweeg te brengen, zal dit de komende eeuw continu moeten gebeuren.
Het UCLA-team gaat ervan uit dat er 1,800 industriële installaties nodig zijn om jaarlijks 10 miljard ton atmosferische koolstofdioxide af te vangen.
